Als er iets moet gebeuren dan zijn we er met z’n allen
Ik ben Anne Groenewegen. Mijn naam als vrijwilligster in het inloophuis is Annechien, dit omdat er zoveel vrijwilligsters zijn met dezelfde voornaam.
Hoe ik vrijwilligster ben geworden? Er stond een advertentie in ons kerkblaadje. Het inloophuis zocht vrijwilligers en omdat ik het leuk vond om nu eens niet in mijn eigen toko te werken, leek me dit wel wat.
Wat was dat wat? Gezelligheid bieden aan mensen. Ik denk dat ik dat wel kan. Zorgen voor een goede sfeer. Ik ben er nu een maand of drie bij, vanaf februari. Ik ben gastvrouw.
Ik woon bij de Broedergemeente. De Broedergemeente is een oude protestante kerk die oorspronkelijk geen kerk wilde zijn maar een inspiratiecentrum en leefgemeenschap voor mede christenen. Een kerk zijn wij later geworden. Dit was niet de opzet van de stichter van de Hernhutters. Een van de kenmerken van de Broedergemeente is dat we ook lid kunnen zijn van een andere kerk. De Broedergemeente is een geloofs-en leefgemeenschap. Vroeger werd er speciaal voor ongehuwde broeders en zusters een apart “koorhuis” gebouwd, waar men als groep in een sobere leefgemeenschap in dienst van de Heer leefde en werkte. Vandaar de namen van de pleinen: Zusterplein en Broederplein. Het is gebouwd rond 1750 en een groot deel van het plein is gefinancierd door rijke Doopsgezinden uit Amsterdam. De huizen dragen bordjes waarop je kunt zien welk huis door welke familie is gefinancierd.
Ik ben opgegroeid in de Broedergemeente en er komen wonen toen ik 4 jaar oud was. Het is duur om hier te wonen. De last van de gebouwen, de restauraties het drukt te zwaar op de gemeenschap. Als er nu een huis vrij komt komen er waarschijnlijk geen broedergemeente mensen in. Het wordt te duur. Wordt het dan straks geen yuppenbuurt met een lege kerk? Waar blijft dan de leefgemeenschap? Het is zo belangrijk om betrokken te zijn en te blijven bij de kerk, bij de gemeenschap. Je gaat de deur uit en je bent in de kerk. We zijn een spirituele gemeenschap en beslist niet afgesloten. Mijn motto is: ‘In de kerk inspiratie opdoen om in de wereld aanwezig te kunnen zijn.’
Wij hebben een witte kerk en een witte begrafenis. Wit is de kleur van de overwinning. De dood heeft niet het laatste woord. Als iemand begraven wordt, dan wordt hij feestelijk uitgedragen, want hij is bij onze Heer en Heiland.
Ik ben 61 jaar verbonden met de Broedergemeente. Het gedachtegoed is volkomen geïnternaliseerd. Een christelijke leefgemeenschap waar iedereen zich inzette voor bejaarden, zending en onderwijs. Deze leefgemeenschapsgedachte zie je ook nu nog terug bij onze leden; als er iets moet gebeuren dan zijn we er weer met z’n allen. We organiseren makkelijk grote manifestaties en ontmoetingen en ook bij andere Broedergemeenten over de hele wereld voelen wij ons direct thuis. De gemeenschap is er gewoon, het zit in onze wortels.
Klik hier voor foto's van Annechien.
Terug naar het overzicht